Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sevgi karanlık bir tünelde mum yakmaya benzer,yolunuz aydınlatır ama uzakta ne olduğunu göremezsiniz.Sizin sevginizde mum ışıgı gibi şimdi..Dilerim önünüzü görebileceğiniz ışığınıza bir an evvel kavusursunuz..Tebrik ediyorum..Çok güzel bir çalışma olmuş..Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta