Bir daha dünyaya gelebilsem sevgili,
Yeniden hayata başlaya bilsem,
Önce bir ev dikerdim,
Tam evinizin karşısına,pencerem pencerene,
Gözlerim hep gözlerine bakacak şekilde.
Ve sonra aşkımız başlardı,
Leylmayı,Mecnunu artamaycak biiçimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mümkün olmayacak dileklerin dizelerle anlatımı, pişmanlıklar, keşkeler olmasa yaşantımızda ne kadarda güzel olur değilmi. Ama insanoğlu böyle işte. Kaderini yaşıyor, ne bir eksik, ne bir fazla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta