Sevgiliye Sitem Şiiri - Ahmet Tığlı

Önce bakışlarını koydum yüreğime
Sonra gülüşlerini,
Kulağımda şen şakrak melodiydi sesin
Canıma can katan iksirdi nefesin
Mehtabın koynunda sızmış bir sarhoş
Yokluğunda kıvranan mecnun gibiyim
Yüreğinin pili yanmış içimde
Sevdan yürümüyor kesintili biçimde
Sen araya gölgeleri koyuyorsun
Ay ışığını yakamozlarda boğuyorsun
Hani pır,pır eden yüreğimiz vardı ya
Hani serçe kalbinde çarpardı ya
Ne kadar da umursamaz gönlün varmış
Hercai aşklara meyledermiş
Hoyrat rüzgârlara eş oluyorsun
Beni kuytulara terkediyorsun
Duygusuz venüs heykeli gibi
Ne kadar da sevsem o kadar donuyorsun
Yaz ortasında kış gibi bakıyorsun
Bildiğim tüm çilelerin belleğimde yazılı
Önünde duran yollar aydınlığa kapalı
Ve gözlerinde fersiz bir yıldızken umut
Güneş gibi doğmadım mı karanlık dünyana
Üşüyorken yapayalnız bir bahar sıcağında
Ne yüreğinde yerim var ne aklında ismim
Bir rüzgâr alıp gitmiş anıları içinden
Sanki hiç yaşamamış yaşatmamış gibisin
Böyle miydi kavlimiz ölümlü mü aşkımız
Aranmayan sorulmayan bitmiş bir bahar mıyım
Son sözün mü kalmadı uzaklaştın benden yâr
Gönlünde bir kıvılcım kalmadı mı söyle yâr.

Ahmet TIĞLI 9.7.2008 (Sevgi Merdivenleri)