Bir gül kopardım sana öyle bir yerden ki sanki riyazı cihan
Gel gidelim sevgilim seninle oraya bilmiyor orayı şu ebnayı zaman
Öyle mekanda sevgilim seni öpmek isterdim lebi ruhi yardan
Bırak inad etmeyi sonra nedamet edip olmayasın bi ömrü nalan
Ruhum sıkıldı, kalbim kırıldı, gönlümden sana rencideyim
Lakin seni görmek için patlamaya hazır atom gibi zindeyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta