Bu gece zifir karası bir gece, yalnızım yine sahilde
Sensizliğin yüreğimde açtığı yara derin mi derin
Karanlık denizin karanlık dalgaları
Oturduğum kayaları hırçın, hırçın döverken
Sensizliğime ağladım, hıçkırıklarım yankılandı karşı dağlarda
Kayalara, karanlıklara sordum seni
Karanlığa boğdular beni, yanıt vermediler
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




icine ceken bir siirdi....kutlarim.
muzeyyen baskir
ÖNCELİKLE ŞUNU SÖYLEMEK İSTERİM ŞİİRİNİZ BENİ ÇOK ETKİLEDİ.YÜREKTEN YAZILMIŞ OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORUM.İNSAN AZ ÇOK ÇEKİLEN ACILARI HİSSEDEBİLİYOR.ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta