Selam yoladım yar hüzünlere sensizlikle
Hani ben yolları sen ayrılıkları severdin ya
Düşündün mü.? neden sever insan sevdiğinden ayrılmayı
Oysa ki hiç bilmedin ben yoları seninle sevdim
Sensizlikle hep ezdim hep çiğnedim
Başımı kaldırıp bakmadım bir defa
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Sen kaybettiklerine yanarken benden uzaklarda
Bende burda sensizliklere ağlamaktayım ....çok güzeldi saygılar
Merhaba,bu güzel şiir için sizi tebrik ederim.
Yüreğinize ve elinize sağlık.Saygılar...
Profesör Doktor İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
yine hüzün kokuyor, yine bir umut diye bağırıyor dizelerin ve ben sona takıldım hala...'Hıçkırıklar takılda da boğulmadım inat hayata' sen bulmussun çözümü zaten, yüregine saglik dost yüregine... sevgilerimle Gülay MORGÜL
Seven bir yüreğin dizelere hüzünlü dökülüşü....Kutlarım Selam ve Sevgiler
www.haticebediroglu.net
Oldukça hüzünlü güzel şiir için kutlarım.Selamlar.
Yüreğinize sağlık. Çok güzel, duygu yüklü, akıcı, çok başarılı bir şiir. Kutluyorum.
Başımı kaldırıp bakmadım bir defa
Mutluluk aramadım senden uzaklar
Sen vardın ya nasılsa her an yanı başım da
Giderken bile öyle sevdim ağladığında
Depremler koptu yüreğimde
yüreğine sağlık..
cenk aksal
Selam yoladım yar hüzünlere sensizlikle
Hani ben yolları sen ayrılıkları severdin ya
Düşündün mü.? neden sever insan sevdiğinden ayrılmayı
Oysa ki hiç bilmedin ben yoları seninle sevdim
Sensizlikle hep ezdim hep çiğnedim
Başımı kaldırıp bakmadım bir defa
Mutluluk aramadım senden uzaklar
Sen vardın ya nasılsa her an yanı başım da
Giderken bile öyle sevdim ağladığında
Depremler koptu yüreğimde
Ama yüreğim yanıyor yar canım yanıyor
Keşkeler dökülüyor dilimden ama olmuyor
Geri dönüş yok biliyorum zamanımız yok
Sen kaybettiklerine yanarken benden uzaklarda
Bende burda sensizliklere ağlamaktayım yoruldum hayat yolun da
Duygu yüklü güzel gönlünüzden dize dize şiirinize yansıyan bu enfes eseriniz için şair yüreğinizi tebrik ediyor, bütün hissiyatımla selam ve hürmetlerimi sunuyorum.
Bütün güzellikler sizinle olsun.
Başarılarınız daim olsun.
Hıçkırıklar takılda ya boğulmadım inat hayata
çok güzeldi tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta