Niyedir burnumu kaldırmam alkol kokusundan,
Niyedir başımı döndürür dalgınlıklar?
Oysa ben :
çocuklar uyusun diye oruç tutar,
çiçekler büyüsün diye tavaf ederim kalbimi.
Kalbimden başka öğüt,
aklımdan başka put bilmem.
Kimdir bilmem uzun soluklu adamlara secde eden,
bilmem kimin kalbinde ürkek ayaklarıyla filler gezinir.
Blmem, bilmek için paslı kılıçları öpmedim,
taramadım bileyim diye bunak kadınların saçlarını.
Bilmem, bilmek de istemem,çünki:
Benim sırtım o yükselmiş dalgalara,
o kavlak dudaklara,arkadaşlara yaslıdır.
Nefesim titrese,ben,
uzanır ve kalbimi taşıtırım arkadaşlara.
Uzanır ve kalbimi taşıtırım,
benliğim yırtılır damarlarımdan
kanım doğrulur,nefsim sızlar
kendimi bir söz bilirim o dudaklarda.
Benim kalbimden başka yüküm yoktur.
Namluların karşısına bol pantolonlarla,
dipçiklerin hizasına sırıtışlarla çıkarım
Tehcirler çalkalamaz saçlarımdaki çocukları,
yalnız bedenimden yakalar mermiler beni
Hasretkâr gözlerim uzaklara
ellerim kurumuş dudaklara kuruludur
Kalbimde ebabiller yetişir benim,
orada uzak gözleriyle kadınlar tutuşur
Hırsım yoktur,tortumuş hallerim,
yoktur kanlı gözlerle beklediğim fırsat.
Nazım yalnız arkadaşlara geçer,
yalnız kalbimi tavaf ederim korkumda,
yalnız, yalnız kalmak ürkütür beni
gecenin
karşısında!
Kayıt Tarihi : 20.5.2017 00:26:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!