Ağaçlardaki kuşlar gitti, gökyüzündeki yıldızlar gitti,sen de gittin,içimde bir boşluk kaldı.
Artık her sabah sesini duyamayacagım,kalbim de seninle beraber gitti.Ben artık yaşamıyorum.
Beykoz’dan bogaz’a Akan sularla birlikte tüm acılarım,kederlerim,umutlarım,hayallerim yok oldu.Bahçemdeki Manolya çiçeklerim de artık kokmuyor.
Ancak,senden bana çok acı veren o sızı kaldı!!!
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta