Ağaçlardaki kuşlar gitti, gökyüzündeki yıldızlar gitti,sen de gittin,içimde bir boşluk kaldı.
Artık her sabah sesini duyamayacagım,kalbim de seninle beraber gitti.Ben artık yaşamıyorum.
Beykoz’dan bogaz’a Akan sularla birlikte tüm acılarım,kederlerim,umutlarım,hayallerim yok oldu.Bahçemdeki Manolya çiçeklerim de artık kokmuyor.
Ancak,senden bana çok acı veren o sızı kaldı!!!
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta