Ağaçlardaki kuşlar gitti, gökyüzündeki yıldızlar gitti,sen de gittin,içimde bir boşluk kaldı.
Artık her sabah sesini duyamayacagım,kalbim de seninle beraber gitti.Ben artık yaşamıyorum.
Beykoz’dan bogaz’a Akan sularla birlikte tüm acılarım,kederlerim,umutlarım,hayallerim yok oldu.Bahçemdeki Manolya çiçeklerim de artık kokmuyor.
Ancak,senden bana çok acı veren o sızı kaldı!!!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta