Yalnızım evde,
Düşünüyorum derin,derin.
Üzülüyorum senden ayrı kaldığıma.
Sessizlikten nerdeyse uyuyacağım.
Yinede uyuyamıyorum.
Sineklerin vızıltısıyla kendime geliyorum.
O anda işte seni görüyorum karşımda.
Ama bana hiç yüz vermiyorsun sevgilim!
Ne olursun sevgilim!
Yalvarırım sana.
Yaklaş bana.
Gel kucağıma otur.
Seni alıp yatağına yatırayım.
Ben de dizine yatayım.
Sen saçlarımı okşa.
Ben de sana aşk öyküsü anlatayım.
Kırma beni ne olur?
Gel bana!
Yalvarırım gel!
Geeel...geeel!
Sevgilim...
Ne olursun geeeeeel!
(Kendi Yay.Bafra,1964)
Müfit AksakalKayıt Tarihi : 23.2.2010 15:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!