Sevgili Patavat Şiiri - Erol Başçı

SEVGİLİ PATAVAT

Çocuktum
Ne oyunlar oynardık
Ceplerimiz gazoz kapağı misket dolu
Çivileri saplardık toprağa
Bahar yağmurları yemiş
Etrafı çizgimizle kuşatırdık
Ayarı yoktu dilimizin
Kaale almazdık sağı solu
Aklımıza geleni yapıştırırdık
Korkuturduk mahallenin güzellerini
Kabusu yaşatırdık
Torpil, kız kaçıran
Tebeşir tozu, körükte kağıttan
Haytalığımızı kapıştırırdık
Mantar tellerdik, sürttürür çatapat
Ne korku bilirdik kaybetmekten
Ne umurumuzdaydı patavat

Eşşek kadar olduk artık
Sevdik sevildik
Yerdik yerildik
Bazen gerdik, bazen gerildik
Ömrümüzün son deminde
Hüzzam üstü acemaşiran
Yasemin kokan sevdalarda
Yeniden dirildik
Şimdi artık tam zamanı
Gel artık sevgili patavat
Yokluğun, sevdiklerimi kaçıran
Bırakmam seni,
Bu sefer yaktım çıranı
Pişmanlıklarım, eyvahlarım
Acısı dilimin, bekle sıranı
Yar ile mi yarışıyorsun
Kimsin ki işimize karışıyorsun
Yanımdan hiç ayrılma
Kaybedecek vaktim yok artık
Bırakma beni
Bırakma sevgili patavat