1.1.1953 Erzurum
Veda bulutlarında mendil ıslattım ardın sıra
Mendilimdeki ıslaklığın sen olduğunu bilmedim
Kâğıtlar dolusu şarkı yazdım türkü çığırdım
Yazanın sen dinleyenin sen olduğunu bilmedim
Yükseldi bahçemden dört mevsim neşe ve keder
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta