Sevgili Dostlar! Şiiri - Mecit Aktürk

Ey sevgili dostlarım, kıymetli arkadaşlar!
Anlatayum da size sormayın "niye düştü"
Ah cekip feryâd ettim, sel oldu gözde yaşlar
Yolum yoldan öteye, Yeni Cami'ye düştü.

Tâc takıp kör talihim kurulunca tahtına
Dalga geçti benimle; aldı beni alaya.
Dün gece adım çıktı asrın en bedbahtına
Uzandım o sinirle boş duran musallaya.

Sabah namazı vakti gelmiş hoca, cemaat
Yorgundum ağlamaktan varamadım farkına.
Beni mevta sanmışlar! Sonuç tam bir feceat.
Oysa bu garip henüz yeni girdi kırkına.

Hazır musalladayken kılmışlar namazımı
Koymuşlar aceleyle, tahtadan bir tabuta
Tam ses verecek iken sıktılar boğazımı
Oksijenim tükendi canım geldi hududa.

"Ey hâzirûn, dinleyin, ölmedim hayattayım! "
Desem de, gürültüden güme gitti feryâdım
Gömdüler canlı canlı, şimdi en alt kattayım
Önceleri Mecit’ti, mevtâya çıktı adım.

Kabrin içi çok soğuk, zifiri karanlıktı
Elinde el lambası iki melek geldiler.
Aklıma gelen tek şey dua ve pişmanlıktı
Çehrelerde tebessüm yanıma eğildiler.

Dediler; korkma sakın! Biz Münker’le Nekir’iz
Formalite icabı kırk soru soracağız.
Allah’ın has kulusun; sana müteşekkiriz
Kusurumuza bakma; birazcık yoracağız.

Alnımın akı ile başardım imtihanı
İstedim ki bitmesin, muhabbetimiz sürsün
Dediler ki Mü’minin mahzun geçmez bir ânı
Bu köşk geçici mekân; kıyamete dek hürsün.

Şimdilik, çok rahatım; hava durumu iyi
Ne kar, ne kış, ne boran; ne güz ne de hazan var.
Uçsuz bucaksız bağlar; benim buranın beyi
İhtiyaç olduğunda siparişi yazan var.

Dünyalara değişmem bulduğum bu âlemi
Yeşillikler içinde huriyle geziyorum.
Melekler yasak etti kâğıt ile kalemi
Bu şiiri sizlere gizlice yazayorum.

Söyleyin inkârcıya sıratın üstü keskin
Abesle uğraşıp da vakti hebâ etmesin.
Yatmasın seherlerde; gezmesin miskin miskin
Incinse de sabretsin, kimseyi incitmesin.

Huri olayı sırdır söylemeyin hanıma
Ne namazı terkedin, ne de gaflete dalın.
Hiç acele etmeyin gelmek için yanıma
Biraz uzanacağım; şimdilik hoşça kalın...