Sevgili Çağırdı da Kim Gitmedi

Ezel bezminde söz verdik Allah'a
Belî dedik geldik, denî diyara
Ahde vefa vakti gelip çatınca
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Seyredersin gelip geçen kervanı
Görürsün solan nazik bedenleri
Dağlansa da bağrın yok hiç çaresi
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Gidenler sanma gurbet ele gider
Asıl vatanına, onlar göç eder
Beden zindanını toprağa iter
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Ölüm diye bir şey yok ruhlar ölmez
Âşık, tenini toprağa yedirmez
Allahdan gayrıya kimse yar olmaz
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

İbret almaz mısın dünya burası
Baki değil ki fanidir burası
Asıl vatanımız bundan sonrası
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Şebi arus demedi mi Mevlânâ
Hakikati söyler uyalım ona
Yaklaşınca artık ömrün sonuna
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Yeter ki O desin:"Gel artik bana,"
Zevkle giderim ben en yüce dosta
Koşar uçarım o sonsuz makama,
Sevgili çağırdı da kim gitmedi

Kefen değil elbisedir giydiğim
Tabut değil vuslat atı bindiğim
Kabire değil Rabbime giderim
Sevgili çağırdı da kim gitmedi