eşme gönül harbe çalan dertliyi
yükü toz, sıcağı duman gülüşler de yanar...
ser toprağı yüzüme taştan çevrili
esir fidanlara kalsın sıra nöbeti
ezanlara karışsın selası ömrümün
ve gözlerin hapsolsun mezar taşıma
ibadetin tebessümü işlesin yüzüne nakış nakış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgiliye yazılan her şey güzel ve özeldir. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta