Parmakların saçlarımda gezinirken mısralar dökülmeli dudaklarından, gülüşünle aydınlanmalı günüm... Öyle çok sevmelisin ki beni, benim içim her üşüdüğünde her canım acıdığında benimle kanamalısın... Küf tutmuş yüreğimi yüreğinle sarmalısın... Evet sevgili, öyle sevmelisin ki beni ben öldüğümde sen de ölmelisin...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta