Biz gözyaşlarımızla gidenin ismini yazarken
Evrenin henüz keşfedilmemiş derinliklerinde
Tanımadıklarımızın menfaatten uzak sevgileri
Besliyor tükenmeye başlayan kaynağımızı
Korkarız kabuslarımızda çocuklar gibi
Susmayı yeğleriz uzaklarda kendimize
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta