Biz gözyaşlarımızla gidenin ismini yazarken
Evrenin henüz keşfedilmemiş derinliklerinde
Tanımadıklarımızın menfaatten uzak sevgileri
Besliyor tükenmeye başlayan kaynağımızı
Korkarız kabuslarımızda çocuklar gibi
Susmayı yeğleriz uzaklarda kendimize
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta