Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrik ederim, yüreğinize sağlık sn Gülay ÖZDEMİR kardeş
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Çok tşkr ediyorum
Değerli yorumunuzla beni onure ettiniz...
Eksik olmayın var olun her daim...
Slm Saygılarımla efendim
Bu şiir şunu aklıma getirdi bazı insanlar diyelim Ahmet isimli birisini iyi insan
Dürüst insan yalan söylemez yardım severdir merhametlidir kimseye kötülük
Düşünmez derler o insan bir söz dese hayır onun sözüne kanmayın derler
Bir insanın dürüst sağlam iyi olduğuna inan yinede o insan zulüm yap içinden
Çıkılmaz bir durum işlerine geldiğinde seni överler işlerine gelmeyince döverler
İşte insanların halleri budur insanlar kendi aklından başkasını sevmezler
Onun için böyle gelmiş böylede gider kalemine sağlık anlamlı bir şiirdi tebrik
Ederim saygı ve selamlar
Çok tşkr ediyorum
Değerli anlamlayan kaleminiz var olsun her daim... Güzel anltımdı..
SLM SAYGILARIMLA HOCAM ESEN KALIN...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta