Sevgiyi, yüreğine kapamış hüzün. Ödünç yaşamdan, çaldığım zaman.Umudumu söndürmeden, mutluluğu bulmak için geç kalmış sayılmam...
Sıkıntıyı dağıtsam, rüzgar gibi.Yalnızlığımı paylaşsam kendimle.Mahkum olmasam kaderime. Yenilmesem duygularıma.Unutsam geçmişi ve yaşasam yeniden sevmeyi...
Eritsem çaresizliğimi.Siliniverse herşey, bir anda benliğiminden!
Yeni günü kucaklasam, sevdiklerimle...
Saymadım! Ömrümün kaçıncı gününde, olduğumu.Peşinden gittiğim; düşüncemden kopup buluversem, içimdeki o masum mutlu çocuğu...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Akşam demlenmeye başlayınca yel, bir yıldız kayınca yalnızlıklara, binlerce dilek tut içinden, hepsinden bir parça öfke, bir parça isyan, bir parça hüzün, sevgiye giden bir yol ve içinde mutlaka umut olsun....
sevgisiz yaşanmaz çünkü umutsuz yaşanmaz...
Selam sevgi ve dostlukla
Nuri CAN
Nijmegen/ Hollanda
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta