Sevgiyi, yüreğine kapamış hüzün. Ödünç yaşamdan, çaldığım zaman.Umudumu söndürmeden, mutluluğu bulmak için geç kalmış sayılmam...
Sıkıntıyı dağıtsam, rüzgar gibi.Yalnızlığımı paylaşsam kendimle.Mahkum olmasam kaderime. Yenilmesem duygularıma.Unutsam geçmişi ve yaşasam yeniden sevmeyi...
Eritsem çaresizliğimi.Siliniverse herşey, bir anda benliğiminden!
Yeni günü kucaklasam, sevdiklerimle...
Saymadım! Ömrümün kaçıncı gününde, olduğumu.Peşinden gittiğim; düşüncemden kopup buluversem, içimdeki o masum mutlu çocuğu...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Akşam demlenmeye başlayınca yel, bir yıldız kayınca yalnızlıklara, binlerce dilek tut içinden, hepsinden bir parça öfke, bir parça isyan, bir parça hüzün, sevgiye giden bir yol ve içinde mutlaka umut olsun....
sevgisiz yaşanmaz çünkü umutsuz yaşanmaz...
Selam sevgi ve dostlukla
Nuri CAN
Nijmegen/ Hollanda
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta