Yarınlar sevgisiz yaşanmaz hayatta
Demir atılmaz olmayan limanlara
Hasret acı verir insan, bedenine ruhuna
Geceler uykusuz geçer sevgisiz olunca
Ağlamak karanlıklarda yağmur seli gibi
Doğan günle yeniden ağlamak zor gelir bana,
Gülümsemeli sevgi dolu olmalı, gelecek yarına.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta