İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ne gariptir ki gerçekten sevenleri gözler daima atlıyor. Belki de tutkuların korkutmasıdır buna sebep. Yüreğinizden sevgiler hiç eksilmesin efendim.
Saygılarımla...
kalemin daim olsun çok hoş bir anlatım olmuş...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta