çocukken oynadığım çamur oyununda çatlayan ellerimle
dokunsam sana
belki krem kokmaz, ama özümüzün kokusuyla tutunsam ellerinden
ellerimi tutarmısın
ben bilmem her tene göre fondoten sürmesini göz boyamasını
...anlamam da zaten
beni güneş yanığıyla alal olmuş yanağımdan öpermisin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta