O, sevdiğini kaybetmenin ağırlığını omuzlarında taşıyor. Herkes onun güldüğünü sanıyor belki ama içinde hiç dinmeyen bir fırtına var. Bana anlattı:
Severken gitmek, ölüme benzer dedi.
Çünkü ayrılığı seçmedi, ona mecbur bırakıldı.
Biliyor musun, o hâlâ her sabah uyandığında onun adını sessizce fısıldıyor. Bir daha kavuşamayacaklarını bilmek, içini yakan en derin yara. Ona "Bir gün yeniden buluşuruz" denmedi. Bilakis, bu dünyanın yolları kapalı artık. Ve o da bunu kabul etmek zorunda kaldı.
yordum yoruldum sana geldim
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni
Devamını Oku
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta