O, sevdiğini kaybetmenin ağırlığını omuzlarında taşıyor. Herkes onun güldüğünü sanıyor belki ama içinde hiç dinmeyen bir fırtına var. Bana anlattı:
Severken gitmek, ölüme benzer dedi.
Çünkü ayrılığı seçmedi, ona mecbur bırakıldı.
Biliyor musun, o hâlâ her sabah uyandığında onun adını sessizce fısıldıyor. Bir daha kavuşamayacaklarını bilmek, içini yakan en derin yara. Ona "Bir gün yeniden buluşuruz" denmedi. Bilakis, bu dünyanın yolları kapalı artık. Ve o da bunu kabul etmek zorunda kaldı.
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta