Yollar o kadar uzadı ki gönül denilen sevda hanlarına. Artık sevgiler anlamsız bir gül yaprağı, dalından öylece uzak. Ve yaprağın düştüğü yerde susuz bir sonbahar akşamı gibi soğuk yalnızlıklara kalan biçare bir yürek. Tek yol çekip gitmek, tek yol sevdiğini bilerek...
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta