Seven sevene... Şiiri - Sedat Hünker

Birgün bir yerlerde tanışanlardır
Her iki bedende canışanlardır
Damarlar içinde kanışanlardır
Seven sevene ki seven sevene

İki gözde uyku kaçışanlardır
İki göze rüya saçışanlardır
Birbirini başa taçışanlardır
Seven sevene ki seven sevene

Bütün uykuları adlışanlardır
Hatıralar mazi yadlışanlardır
Şeker zehir gibi tadlışanlardır
Seven sevene ki seven sevene

Şarkılar okuyup çalışanlardır
Papatyalar kahve falışanlardır
Tozpembe hayale dalışanlardır
Seven sevene ki seven sevene

Ağaça kalpli ad çizleşenlerdir
Yolların içinde gezleşenlerdir
Birbirini çok çok özleşenlerdir
Seven sevene ki seven sevene

Birbirini ilham perileşendir
Birbirini yangın yerileşendir
Birbirini ecel terileşendir
Seven sevene ki seven sevene

Resimleyip mektup satırlayandır
Dilekler tutupta yatırlayandır
Uzun yıllar geçse hatırlayandır
Seven sevene ki seven sevene

Mutlu deli körler oluşanlardır
Başa beyaz cennet doluşanlardır
Yaprak gibi sarar soluşanlardır
Seven sevene ki seven sevene

Ayrı kalsa isyan çıklaşanlardır
Ayrı kalsa dünya yıklaşanlardır
Ayrı kalsa canlar sıklaşanlardır
Seven sevene ki seven sevene

Buluş yerdir başlar delileşendir
Fırtınalar ruhlar yelileşendir
Kalp pak çok sev gözler selileşendir
Seven sevene ki seven sevene

Bir ömür boyunca ağır yaradır
Veda üzleyiştir bahtı karadır
Kara gündür güzel gündür aradır
Seven sevene ki seven sevene

Ömür boyu kara sevda gitmezdir
Ömür boyu kara sevda yitmezdir
Ömür boyu kara sevda bitmezdir
Seven sevene ki seven sevene

Karamecnun
İnsanur