Farkına vardım ki
Azrail öldürmüyor
Sadece
Sevgisizlik denilen acıyı dindiriyor
Ölüm meleğinin adı nefretmiş meğer
Bilmiyorum nasıl, ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




doğru..sevmedikçe ölüyoruz aslında..sevdiğimiz kadar ..yaşıyoruz..Güzel betimlemeler..hoştu..yüreğinize sağlık.Sayın Şahin,saygı ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta