İnan sevdim seni her zerrem yalnızlığa meftuniken,
Lütfetmişti yaradan seni, ahu enin eden ruhuma,
Kor gözlerine değince gözlerim divaneleştim etrafında...
Neden sonra değiştin, beni tekrar bana ittin hiç yere,
Uykusuz, yalnız kaldım karanlık ve öfke kokan gecelerde,
Rüzgar esti yine virane bir şehri andıran ıssız hayatıma...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta