Sevdim Şiiri - Serdar Yusuf

Sevdim

Bir hiçken, bir can yaşadı bende,
Yazmalı bir ananın memesinden emek dolu sütü içtim,
Nasır tutmuş ellerin, terle ağırlaşan yükünü yüreğimde taşıdım.

Hevsel’de açan çiçekleri izledim,
Dicle’nin hüzünlü sazına karıştım,
Sonbaharda taş sokaklara düşen yapraklarla yürüdüm,
Kışın Karacadağ’dan inen beyaz karın sessizliğinde durdum.

İlk bakışta seni gördüm,
Bende uyanan heyecanı içimde büyüttüm,
Hiç konuşmazdın, sessizliğinde saklı sözleri okudum,
Geniş taşların altına adını kazıdım, rüzgârla konuştum.

Bir gülü sevdim, dikeniyle birlikte,
Bir kuşu izledim, gagasında özgürlüğü taşırken,
Geceyi hissettim anne kucağında,
Gündüzü yaşadım ocağın alevinde; yaşamı seninle büyüttüm.

Ben yağmuru tattım, her Nisan’da toprağın kokusuyla,
Gül yüzünde baharı benimsedim yazın,
Beyaz lapa karı kucakladım kışın,
Yaşamı tuttum elimde; seni varlığımda, soluklarımda yaşattım.