Sevdiğim Gizli Bir Güldür

Nihal dedikleri bir gizli güldür,
Açılır gecede, gündüz görünmez.
Her bakan kendinden bir parça bulur,
Bilenler bilir ki, bu gül çürünmez.

Gece yarısı vakit, sazım uyandı,
Tellerim titredi bir ince sesten.
Nihal'in gözleri bir çerağ yandı,
Yüreğim kavruldu aşktan, nefesten.

Dedim: "Ey Nihal, sen vuslat mısın, yoksa hicran mı?
Yoksa Hakk'ın yeryüzünde yürüyen sırrı mı?"
Gülümsedi: "Ben ne vuslat, ne de hicranım," dedi,
"Ben bir aynayım ki, bakan kendini görür."

Dudağının kıvrımı bir âyet okur,
Anlamaz cahiller, duyar arifler.
Teninin renginde bin mana dokur,
Soyunur mânâlar, giyinir neyler.

Sazımın telinde gizli bir ateş,
Nihal'in elinde döner devrişâne.
Bir yudum şerbetle bin yıllık güneş,
Söner mi hiç? Söndüren divâne.

Dedim: "Ey Nihal, bir gün göçeriz,
Bu beden hanında konuk kalıcı değil.
Toprak oluruz, su olur, rüzgâr oluruz,
Sen ne dersin bu fani dünyanın işine?"

Güldü: "Ben toprak oldum, su oldum,
Rüzgârla döndüm, ateşte yandım.
Her defasında sana rastladım,
Her defasında yeniden canlandım."

Nihal'in saçları bir gece ormanı,
Karanlıkta yol bulamaz cesaret.
Her teli bir yılan, her buklesi kan,
Âşık olan bilir bu tatlı zulmet.

Göğsünde bir lale devşirdi Hızır,
Ölümsüzlük suyu içtim dudağından.
Her damla bir ateş, her damla huzur,
Sanki cennet indi iki dudağından.

Dedim: "Ey Nihal, ben bir dervişim,
Elimde tekkem, dilimde zikir.
Sen ne dersin bu aşkın işine?"

Eğdi başını: "Ben de bir âşığım,
Senden önce de senden sonra da.
Ben bir nefesim ki, Hakk'ın dergâhında,
Sana üflendim, sende can buldum."

Sabah oldu, dağlar duman bağladı,
Sazım sustu, kuşlar uyandı birden.
Nihal kayboldu, bir sırra doğdu,
Benden geriye kalan bu nida:

Aşk dediğin Nihal'in aynasında gizli,
Bakan görür, gören yanar,
Yanan kül olur,
Kül içinden bir Nihal doğar...

Dört yanımız kış, içimiz bahar,
Nihal'in gönlünde bin gül açar.
Her gülün dikeni bir ince sızı,
Her sızıda gizli binlerce yazı.

Sazımın telinde son bir nefes var,
Uçurum kenarında açan çiçekler.
Nihal dedikleri bir aynadır ki,
Âşık onda kendini seyreder.

Bir âşıkın dilinden, Nihal'in aynasına düşen gölgeler...