Sevdiğim Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

SEVDİĞİM
Fevzi Emir Yılmaz

Birkaç güne solar çiçekler, güller;
Baykuşlar konuşur, susar bülbüller.
Yine bir ayaza kalır gönüller;
Bu bahar da yaz olmadı, sevdiğim.

Ekinler sararıp boynunu büktü,
Yel yedi, kavaklar yaprağın döktü.
Ayrılık şâh oldu, vuslat diz çöktü;
Bir araya gelemedik, sevdiğim.

Bulamadık dört yapraklı yoncayı,
Ne gülü kokladık ne de goncayı.
Felek baştan takmış bize kancayı;
Sevda sandık, paralandık, sevdiğim.

Bahtımız vuslattan çekmiş elini,
Hangi set durdurur hasret selini?
Sayfa sayfa yırtıp aşk defterini,
Mutlu sonlar yazamadık, sevdiğim.

Boşuna verilmiş bunca dövüşler;
Kırıldı hayaller, kayboldu düşler.
Hani tebessümler, nerde gülüşler?
Kahkahayla gülemedik, sevdiğim.

Vefasız sevgili kıymet bilmedi,
Ne mektubu ne selamı gelmedi.
Şu nâçar bahtımın yüzü gülmedi;
Şans tutuldu, talih küstü, sevdiğim.

Meyhaneler oldu vatanım, yurdum,
Şişeye, kadehe hep seni sordum.
Sabreder, beklerdim, olsa umudum;
Gönlüm aşka mezar oldu, sevdiğim.