Ey;
Güneş doğmaz diyarların,
Günü solmaz çocuğu.
Korkma sen.
Güneş değil günü gün yapan, umutları aydınlatan.
Sen kıyamazken buram buram hasret kokan umutlara,
Ve ezbere meydan okurken acılara,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta