Ey;
Güneş doğmaz diyarların,
Günü solmaz çocuğu.
Korkma sen.
Güneş değil günü gün yapan, umutları aydınlatan.
Sen kıyamazken buram buram hasret kokan umutlara,
Ve ezbere meydan okurken acılara,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta