Önce ağlamayı öğrendim
Pencere önlerinde zamanı adımlamayı
İflah etmez hastane koğuşlarında
İsyanı öğrendim
Gecenin gönüllere çizdiği koyu renklere
Çizgi çizgi ayrılığı işledim
Sensiz saatlerime
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta