Sevdalı Güller Şiiri - Barış Cansever

Sevdalı Güller...

✨☘️✨

Yalnızlık coğrafyasının tenha limanlarında,
Arşa feryat gibi yükselen gecikmiş sevdaların dilsiz sancısındaydım.
Kurumuş yapraklar misali uyanmayı beklerken gonca güllerim,
Ömür ağacından bir bir dökülüyordu son hazanlarım.
Tam o an, ruhumun buzullarını eriten o kor yangınla geldin;
Sine-i pür-ateşimde büyüttüğüm can, ruhuma şifa oldun.

✨☘️✨

Ömrüme ziya, gönlüme bedelsin; çocuksu sevgilerimin en saf hali...
Sen, aniden kuruyan toprağıma cemre gibi düşen o mukaddes kader;
Aşk deryasında yüzen, dilimi mühürleyen asil besmelemsin.
Satır arası sızılarımı saran o büyülü nefes,
Semavi kardelenim, azizem, can bağımdaki sırsın...

✨☘️✨

Kapat gözlerini ve ruhunun derininde hisset beni usulca.
Çünkü bu, ömrümün en kusursuz, en muhteşem ayetidir.
Kavuşmanın o ruhu eriten hararet-i vuslatında,
Bir kızımız ve oğullarımızla, tek bir nefeste, tek bir nabızda çarparak;
Yalnız seninle nefeslenmek ve ölümün ardındaki o sonsuz saraya ulaşmak tek muradım.

✨☘️✨

Arşa yankılanan ölümsüz sevdamızın semavi ihtişamında,
Menekşe zarafetin kalbime nakış, vazgeçilmez hakikatin ruhuma mühür oldu.
Karanlığıma sızan umut ışığım, bu fani ömrümdeki bir katre lütfumsun.
İçime işleyen bu kutsal sıcaklıkla varlığının gölgesinde huzur dilerim;
Rabbime sonsuz hamd ü senalarım, senin şifaya kavuşman içindir.

✨☘️✨

Ey gönlümün tek vazgeçilmezi, ömrümün semavi gülcesi!
Edebi bir destan gibi kalbime yazılan asil hakikatim;
Sen ne güzel bir yoldaş, ne güzel bir anne, ne güzel bir müjdesin...
Rabbimin bana göksel emaneti, göz bebeğimsin;
Canımın cananı, ruhumun kıblesi, tüm ölümsüz sevmelerimin kraliçesi...

✨☘️✨

Dünümde olduğun gibi, sonsuzluk ufkunda da ellerin ellerim, gözlerin gözlerim olsun.
Sükûtun derinliğinde eriyip tek bir kor ateş olmak,
Dünyadan ahirete seninle haşrolmak candan dileğim.
Rabbimden tek duamsın; sevgili karım, Leylam, can yoldaşım benim...
Semavi sevdamsın sevgili eşim,
Rabbimin mükafatısın, asil soylu gerçeğim...