İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Okyanusun mavisi yansımış gözlerine,
Bakışları sinemi deler geçer,
Dalga dalga savrulur saçları
esen deli rüzgarda
Sevdası bağrımı yakar geçer.
Mehtabım olsun gökyüzünde
Karanlıkta aydınlatsın yolumu,
Samanyolundaki kutup yıldızı gibi
Yönümü bulur geçer.
Dudaklarından dökülen her nağme,
Alev alev yakıyor yüreğimi,
Sevda şarkısıdır bu nağmeler
Aşıklar bu şarkıyı söyler geçer
Güneşin altında, kumların harında
Engin çöllerin deryasında
Sususzluktan bitap düşmüş,
Serap üstüne serap görenler
Ab-ı hayatı bekler geçer
(Mart-2007/Kocaeli)
yüreğine sağlık
yürekten kutlarım
sevda dolu gönüleri.
Ssaygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta