Sevda Ve Asalet Tofanı

SEVDA VE ASALET TUFANI

​Memo’ya haber salın, çıksın dağlar başından,
Gelsin de yürekteki o harbi sevda görsün.
Gözümden damla damla akan hicran yaşından,
Mecnun’u kül eyleyen hakiki feryat görsün.

​Bozbey’e söyleyin tez, hünkârından boşansın,
Gelsin de bu dik duruş, nasıl asalet görsün.
Yalana boyun eğmez, hak yolunda kuşansın,
Eğilmeyen bir başla kurulan devlet görsün.

​Nuh’a söyleyin gelsin, gemiyi hazırlasın,
Gelsin de göğsümüzden kopan o tufan görsün.
Gök yarılsın derinden, yer altından sarsılsın,
Aşk için batan derya, kopan elaman görsün.

​Fakîyye Teyran'a deyin, kuşlar dilini silsin,
Gelsin de kelam nedir, hakiki şair görsün.
Mısralar kurşun gibi, kalemden kan süzülsün,
Sözün sultanı kimmiş, bu fani devir görsün.

​Zembilfiroş’a söyle, iffet tacını taksın,
Gelsin de can pahası, o saf sadakat görsün.
Dünya malı yalanmış, saraylar yere batsın,
Bir aşka kurban olan, ölmez asalet görsün!

​Mehmet Emin Yavuzkılıç