Sevda Tufanı Şiiri - Kasım Kobakçı

Işık yüzü görmeyiz, yatakta yatarken,
Gece bitmeden, yaya koyulur adımlar,
Yıldızlar sönmeden, ter dökmeye başlarız.
*
Makine seslerine, karışır türküler,
Çamur kazar durmadan, nasırlı parmaklar,
Tezgahların başında, can buldu insanlar,
Aydınlığı arzuladı, tüm iskeletler.
*
Kıtaların tümünde, yankılanır sesler,
Aş, hürriyet kavgası, veren şahısların,
Feryatları çınlıyor, kulaklarımızda.
*
Nesne yaratmakta, mahir kılındı kollar,
Aklımıza kazıdık, direnci şefkati,
Ağlayan yavruların, ıslak kirpiğinde,
Umutlar, yapraklar, uçuşan kanatlarla.
*
Bağrımızın derininde, sevda tufanı,
Üretim bandında, var etti valideler,
Tezgahların başında, can verecek herkes.