Sevda Tınısı Şiiri - Yasin Yüksel 2

Gecenin en koyu vaktinde kaldım
yollara yayıldı reyhanın kokusu
eski bir anıyı bağrıma aldım
yandıkça yandı ömür kuytusu

Pınar başıdır sevdanın yeri
su akar taşlara vururdu sesi
doldurmaya eğildiğinde ğügümü
o gün unuttum ben kendi özümü

gün yol göründü gittin sessizce
ne bir veda ettin ne baktın geriye
bir söz bıraktın dilimin ucunda
yıllardır yakar saklarım içimde

bir ateş yaktım alevlere döndü
ateşin içinde yüzün göründü
elimi uzattım küle büründü
Aşk dedikleri bu olsa gerek

hangi yola düşsem gece yolunda
bir gölge yürür de gider önümde
şafak sökse bile dinmiyor gece
dağlar yerli yerinde ben yerimde

sevdayı çalıp havalandırmak olmaz
büyük sevdalara isim de konmaz
dünyam sen yoksun diye yarım kaldı
Yüreğe bir sevda ezgisi bir sızı kaldı