Sevda kuşuyum... Şiiri - Tuncay Aytaç

Huşu içinde beklerken seni,
Nasıl düşürdün ki, gözlerindeki mahzene beni.
Özledim sıcacık sineni,
Lâhidim sihirli güzelliğin oldu,
Nasıl unutabilirim ki; kaşına selam veren bukleni.

Izdırabım özlemek oldu, sensizlik yaram!
Neredesin ey sevgili!
Kaşı keman, gözleri karam.
Yaremin sensin otağı,
Yine gece oldu zaman,
Serildi sensizlik yatağı.

Geceler hüsran bana, sabahlar hicran yarası,
Kara gözlerindeki büyülü bakışta
Heba oldu ömrümün yarısı.
Bahtı güzeller seyran ediyor el ele göz göze.
Hep kavuşama yanların
Kaderimi denk gelir bize.

Suskun gönül dağarcığım, dilim lâl.
Tanrı emretmiş kuluna sevmeyi,
Ki! nefret haram sevmek helâl.
Sana sevgimi sundum ey güzel!
Nedir yüzündeki şiddet celâl.

Yine gelecek bahar,
Kumrular ağaç dalında aşkı sunacak.
Dünyanın kanunu bu ki,
Her canlı sevgi ile yuva kurup çoğalacak.

Güzelliğin bir kale ki; feth edilmesi imkansız
Ben bir sevda kuşuyum ki, çok sevdim seni,
Tek başıma yaşayamam İnan ki sensiz.

Bir daha sev desen de aynı yerden,
Takatsiz kalır bu beden.
Madem ki, istemiyordun beni ki,
Neden sev dedin yeniden.

Derin bir sensizlik çöktü bu şehre,
Bu şehir ki; kıyısında üç nehir vuslata tabi.
Söyle, ne olur söyle!
Beni hiç sevmedin mi sahi.

Yine de İntizar etmem, hor görmem şahsını.
Bu aşk öyle büyük ki;
Kara Sevda İntizar eylemiş başımı.

Kara gözün hilâl kaşın, ah o büyülü bakışın,
Yakıp yıktı gönül dergâhımı.
Ben bir sevda kuşuyum ki,
Sevgi ormanlarında daldan dala ararım
Sevdiğimi biricik sultanımı.