Yaz geldi, hadi çık dışarı,
Al arkadaşını, yaz aşkını.
Deniz, kum ve güneş;
Hepsi ayrılmaz, birbirine eş.
Uzanır güneşlenirsin kumsalda,
Dayan yüreğim, gelecek dedim;
Ne gelen var ne giden dünyaya.
Sevgimi sorgulama, yetecek dedim;
Değil dünya umrunda asla.
Utanmam aşkın böylesinden,
Hayat ışığım, gönül telimsin,
Bir ömür aradım, sende buldum; benimsin.
Yaralı kalbimin tek hekimisin,
Sensiz geçen günler sanki zindansın.
Sensiz nefesim yarım kalıyor,
Sensiz nefes alamam,
Olduğum yerde kalamam.
Gözlerim seni arar, kulağım sesini...
Gelmelisin artık anlamalısın derdimi.
Bunca zaman kaçak göçek,
Şaşırmakla sevinç arasındaydı sana olan duygum.
Öğrendiğim an büyüdüm.
İkimiz olmak güçlü hissettirdi.
Erken geldin ama güçlü geldin.
Canım kuzum, çiçek kızım,
Bayram geldi yine, bana değil, ellere.
Sevdiklerim ya gurbette ya da ahirette.
Kime sarılayım, kime ağlayayım?
Bayram gelmiş, benim neyime?
Özler mezarı taşını okşarsın,
Uçurum uçurum sana kavuşmak,
Hep uzak, hep tuzak.
Dağ tepe aşmak gibi,
Seni yakalamak, sana tutunmak.
Özlemek seni deli gibi,
Hayat bir seviyor, bir sevmiyor;
Papatya misali tek tek koparıyor.
Kokusu içimi açıyor olsa da,
Kırılıp döküldüğünde bile umut yüklüyor.
Dağın, tepenin güzeli,
Bir yangın gibiyim, küllerim sensin.
Sevdana tutsak oldum, umutlarım düşman.
Yokluğun içimde serseri bir gece gibi,
Kendimle kavgalıyım, böyle kaldım perişan.
Gözlerin uzak, sözlerin buzdan.
Eksik kaldım ne gördüysem bu hayatta.
Tam olamadım hiç, hep eksik.
Kusur mu? Belki... Kime göre? Bence öyle.
Her şeyde biraz sen,
Her şeyde biraz iz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!