Hayat bir seviyor, bir sevmiyor;
Papatya misali tek tek koparıyor.
Kokusu içimi açıyor olsa da,
Kırılıp döküldüğünde bile umut yüklüyor.
Dağın, tepenin güzeli,
Duygusu ağır basanı,
Masumiyetin simgesi,
Benim güzel papatyam.
Beyaz beyaz yaprağı,
Tomurcuğu sarı noktalı.
Herkese yakışırsın,
Sevmeyenin yok olmamalı.
Arsızlık sende huydur,
Direnç desen diğer adın.
Özel yer istemezsin,
Her yer senin kolun kanadın.
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kendini her köşede göstermeye çalışan güçlü bir papatya çiçeğine yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!