Sevda diyorlar, çekilen acılara da,
Yaşanan mutluluklara da…
Peki, nedir ki bu sevda.
Nasıl bağlar ki ayrı yüreği birbirine.
Nedir gücü, nasıl başarır titretmeyi yürekleri…
Bir cümle ile başlar sevda adına yaşananlar,
Uzun bir öyküye döner zamanla.
Bir taraf nokta koyana dek…
Arada virgüller de olur, ünlem de.
Hele bir de, soru işaretleri girerse o cümleye,
Üç nokta gelir yerleşir sevdaya…
İşte o zaman başına dönülür öykünün,
Gözden geçirilir, hata aranır,
Eğer istenmiyorsa, yarım kalması sevdanın.
Yeniden yazılması, baştan başlanması gerekiyorsa eğer,
Yürekler girer o zaman devreye,
Artar soru işaretleri, ünlemler.
Sevda… Sevdaysa eğer devam eder yoluna.
Yaşanacaklardan sonra konur o son nokta.
Ama ya bir de yoksa yüreklerde devam edecek güç,
Can simidi gibi sarılınır o üç noktaya…
Yarım kalmış bir öykü olarak kalır sevda,
Yüreğin derinliklerinde,
Bir başka sevda öyküsü yazılana dek…
19.08.2010
Belgin YazarKayıt Tarihi : 24.8.2010 15:31:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Belgin Yazar](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/08/24/sevda-diyorlar-2.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!