Benimki celladıma aşık olmakmış
Boynuma ipi takmış, gıkım çıkmamış
Gerdanımdaki zulmü ziynet sandırmış
Boğazıma mor düğümlenme bıraktı
Darağacına sallandırmaya almış
Kalp, ruhuna gülü oluyorum sanmış
Sözüne güvenmek ölümü tatmakmış
Aklı yerle bir etmişim, geç fark ettim
Çekeceğin çileye vurulurmuşsun
Aşka kan ağlamaya koyulurmuşsun
Ölüme beş kalaya kurulurmuşsun
Sevda derdimi Azrail'le dertleştim
Dünyayı aşka kadehin ediyorsun
Aşk şarabını doldurup içiyorsun
Dünya denen rüyadan ayıkıyorsun
Zannetim ehlime denk geldim, yanılttı...
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 23:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ruhani aşkla sevecek binde bir bulunur Ruhani aşkla sevenin ehline denk gelmesi ise milyonda bir görülür... Aşka zıtların karşılaşması ağır bir sınavdır... Nefsani aşktan sıyrılıp, ruhani aşkla ilahi aşka yol alan kurtuluştadır... Ruhani aşktan, nefsani aşka kapılan ise kaybediştedir... İnsanın en büyük düşmanı kim? diye sorsanız: insanın kendi nefsi derim özellikle aşkın karşısında... Bu yüzden ben hep ''Allah'ım beni benden, beni herkesten, herkesi benden koru'' diye dua ederim. Gerçek aşk başka bir alem, bu dünyayı toz bulutu gösterecek kadar... Lakin, gerçek aşk için öncelikle nefsini alt etmen gerek... Sevgi Gül İlkaN




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!