Bu bahçede açan bir çiçek vardı.
Kopardılar dalından...
Yoldular bir bir gönül yapraklarını,
Hiç eser kalmadı,
Ne kokusundan, ne alından...
Oysa hayat ne kadar kısaydı,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bir damla suya hasret,
Bir nefese...
Sevgi kurşunuyla vuruldu,
Anlatabilse herkese...
Duygularınızı ne güzel yansıtmışsınız... kutlarım.. hoş şiirinizi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta