Gizli bahçelerin saklı çiçeği,sonsuz bir sevginin adıydı sevda,
Bazen,köse baslarında yarını bekleyen bir adamın eline tutuşturduğu bir demet kırmızıgül,
bazen bir sahil kıyisında başını avuclarinin içine almış ve gözlerini kaldırım taşlarına hapsetmiş hüzünlü bir kadının sessiz umuduydu..
Kendisi için yapacagı hiçbir şey yoktu,,belkide kalmamıstı.
Kaderin kederiyle yaşdıgı aciları, hüzünleri,ictiği son cayı ve sigarasıyla zifiri katran gecelerin karanligına gömmüş,, ve yeni doğan bebegin annesinden süt istemesi gibi,,sessiz romanların gizli kahramanı olmayı vaad etmişti,,
Sakalları henüz yeni terlemiş tütün saran bir gencin,
...ve alyazmasıyla gözlerine sürme çeken,genç kızların gizli yazılmış mis manolya kokulu çiçeği.... ve
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta