İnsan aklı bu,
Arada bir saçmalar.
İnsanla hayvanı,
Aynı sepete koyar.
Hayvanı da düşünmek,
İnsanlığın gereği.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta