Yine gözlerimde bir damla yaş ile yazıyorum bu satırları.
Hayatın bana oynadığı oyunlar bir bir ayyuka çıkarken, ben yüreğimdeki beyaz kağıtları saklıyorum siyah boyalı ellerden.
Sol yanımda acının sancılı çıbanları, sağ yanımda bilinmezlikler.
Çarkın dişlerinden akıyor hüznün yağları. Korkuyorum! Ya ellerime akıp kirletirse? Anamın sözleri gelip çakılıyor aklıma: "Altın çamur tutmaz ki."
İçimi ısıtıyor.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta