sesizligin umarına boyun bükmüşüz.
bagırtıları kendi kulaklarımız duymazken,
bagırmaya cesareti satmışız kuruş kuruş...
yürekler bin parça/ sözde,lafta,
bir mermi bir canın, canını tükenirken
açık gözlerin uykuya laneti döşenmiş.
daha süt kokarken agızları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta