Sessizliğin İçinde Aşk

Kış, ağır ağır iniyor şehre,
Çınarlar nefes alıyor beyazın altında.
Ali duruyor;
Dünya ilk kez acele etmiyor.
Gül uzakta değil artık,
Ama hemen de yakın sayılmaz.
Aşk bazen mesafe ister—
Kalbin kendini duyması için.
Kar, omuzlarına düşerken
Ali’nin içi ısınıyor.
Çünkü beklemek korku değil,
Umutla dolu bir sabır bu kez.
Gül geldiğinde,
Ne söz var ne şaşkınlık.
Sanki hep buradaymış gibi.
Eller, birbirini tanıyor;
Kalpler zaten konuşmuş.
Çınarlar eğiliyor,
Rüzgâr usulca susuyor.
Bu kavuşma bir mucize değil,
Doğal bir sonuç gibi.
Ve aşk,
Kışın tam ortasında
Sakin bir mutluluk oluyor.
Aşk