Sessizlik çöktü bu akşam odanın içine,
bir gölge dolaştı duvarların derinliğine.
Adın geldi aklıma usulca, ince ince,
ben sustum, kalbim konuştu senin yerine.
Karanlık büyüdü ama içim aydınlandı,
gölgen düştü ruhuma, dünya birden canlandı.
Her nefeste seni duydum sessizliğin ardında,
bir iz bıraktın ki silinmez zamanla.
Rüzgâr bile esmedi, gece durdu bir anda,
kalbim attı adını fısıldayarak karanlıkta.
Sessizlik büyüdükçe seni daha çok anladım,
gölgen dolaştı içimde, ben sana yaslandım.
Sonra bir ışık süzüldü gecenin içinden,
sessizlik çözüldü, gölge kaydı derinden.
Ama bil ki her karanlıkta bir iz var senden,
sessizliğin gölgesinde hep sen varsın içimde.
Hikmet Güner
16/07/2019
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 18:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!