Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Gözpınarları ıslanmayan tek insan; ceset olan insandır…
Karanlığın içinde bir minik nokta gibiyim şimdi
Gözpınarlarım kurumuş
Gözlerim karanlığı tarıyor umutsuzca; boşuboşuna
Ölüme namzet bir ceset halindeyim
Rıhtımın en ucunda taşlarda beyazlaşıp ölürken deniz
Her nefesimle ömür tüketiyorum isteksiz…
Zaman anlamını kaybetti karanlığın içinde
Ben deniz değilim ki; taşlarda ölüp ölüp dirileyim biteviye
Ben;
Kan çanağına dönen gözlerime hapsettim kimsesizliğimi
Karanlıklara haykırıyorum
Kimse duymuyor sessizliğimi….
hüzün dolu dizelerdi,aldı beni içine harikaydı şair,kurlarım yürek ve kalem sesinizi
sevgiyle kalın e miiiiiiiiiii
Kan çanağına dönen gözlerime hapsettim kimsesizliğimi
Karanlıklara haykırıyorum
Kimse duymuyor sessizliğimi….
evet,güzel bir şiirdi ve final
çok güzel bağlanmış.beğeniyle okudum.mavilikler hep yoldaşı olsun kaleminizin efendim.saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta