Sessizce Kitap Okuyorum

Sessizlik gibisi yok
İstediğin kadar bağırabiliyorsun içine,
Zıkkımın kökü diyebiliyorsun mesela
Kimseler duymuyor,
Tanrıylada konuşuyorsun arada
Taki bir ses bölene,
Birileri seni seviyorum diyene kadar.
Sevgi kıymetli birşey tabi
Tanrı sandırıyor insanı
Fıtratını bozup koyuyorlar bir köşeye.
Hava gibi,
Su gibi gerekli de bir taraftan.
Dağıtıyor,
Topluyor insanı.
Yine de sessizğin kanatları gibisi yok,
Herkes merak ediyor
Mesela
Niye bu kadar sessiz diye...
Şunu diyecektim
Gerçekten sevmiyorsanız
Bölmeyin sessizliğimi!
Bilin ki sustuğum yerdeyim,
Çok, çok sevmeyen uğramasın.
Yoksa sessiz sessiz kitap okuyorum
Orada,
Burada,
Şurada...

Mine Yılmaz Sevinç
13 Ocak 2026
14:31